Flarden uit het boek over mijn opa Willem van der Giesen (1923–2009) in de oorlogsjaren, dat ik in 2026 afrondde en voor mezelf en de familie maakte. Willem was negentien jaar toen hij gedwongen tewerkgesteld werd in Duitsland. In 1943 kwam hij terecht in de bombardementen op Hamburg, moest hij vluchten en dook hij via omwegen onder voor de Duitse bezetter.
Er werd niet veel over zijn ervaringen gesproken; het leven ging verder en Willem vond zijn geluk met mijn oma aan zijn zijde. Maar de brandwonden bleven, evenals de nachtmerries. Op latere leeftijd kreeg hij het advies zijn herinneringen op papier te zetten, omdat dat zou helpen om alles een plek te geven. Die woorden vormen de basis van het boek.
Het boek is het eindresultaat, maar blijft voorlopig binnen de familie. Hier enkele flarden tekst, aangevuld met collages en beelden die ik tijdens het maken van het boek opdook.
'Ik was nog nooit buiten Nederland geweest, een schoolreisje was alles en dan ineens dit'
